Επιμέλεια Ιστοχώρου Διον.Κ.Παρούτσας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Προσαρμοσμένη αναζήτηση
 
   
   

 

 

 

 

 

 
   
   

Περιεχόμενα Ενότητας

Περιεχόμενα Ιστοχώρου

 Καθημερινή Διδακτική Πρακτική

 Η λειτουργία του Μονοθέσιου Σχολείου

 Η διδακτική των μαθημάτων στα ολιγοθέσια σχολεία

Κατανομή του χρόνου στα ολιγοθέσια και μονοθέσια σχολεία

Προγραμματισμός ευέλικτης ζώνης και ένταξη στο πρόγραμμα

Η διατήρηση της Πειθαρχίας στην τάξη

 Αυτόνομες Ενότητες

 Επιστημονικά   Θέματα

Διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας

Διδακτική της Γλώσσας

Πειράματα και διευκρινήσεις στα Φυσικά

Διδακτική της Ιστορίας

 Οδηγίες για τη διδασκαλία της έκθεσης

Οδηγός για τη σύνταξη ενός βασικού δοκιμίου

Διδακτική των Φυσικών Επιστημών

Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης

Γίνετε ποιητές: Στοιχεία στιχουργικής

Συγκριτική Παιδαγωγική

Μια έρευνα πάνω στη γνωστική ανάπτυξη

Ψυχολογία

Ειδική Αγωγή

Στασιμότητα και απόρριψη του μαθητή στο Δημοτικό Σχολείο

Αναζήτηση πληροφοριών στον παγκόσμιο ιστό

Επιθετικότητα στο σχολείο

Ύλη για Διδασκαλεία & Εξετάσεις

Εξεταστέα Ύλη  για τα Διδασκαλεία

Σημειώσεις Διδακτικής

Σημειώσεις Ψυχολογίας

Σημειώσεις Λογοτεχνίας

Οργάνωση και Διοίκηση της Εκπαίδευσης

Τι σημαίνει διαχείριση της Αλλαγής

Η ψυχολογία των κινήτρων

Ευέλικτη Ζώνη

Θεωρητικό Υπόβαθρο

Project Φωτογραφία

Τα προαιρετικά προγράμματα γενικά

Σχέδιο Εργασίας: Ο μήνας Ιανουάριος

Σχέδιο Εργασίας: "ΑΓΓΕΙΑ: Από το χτες στο σήμερα"  

Η Ευέλικτη Ζώνη στο Νηπιαγωγείο

 

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

 

ΠΝΙΓΜΟΝΗ - ΑΣΦΥΞΙΑ

Αν ο τραυματίας δεν αναπνέει πια, έχει μελανιασμένο το πρόσωπο του, οι κόρες των ματιών του έχουν μεγαλώσει κι' έχει χάσει τις αισθήσεις του, σημαίνει πώς δεν μπορεί να πάρει αέρα στους πνεύμονες του επειδή κάτι έχει φράξει το χώρο απ’ όπου περνά ο αέρας. Αυτό το κάτι μπορεί να είναι η γλώσσα του πού έχει τραβηχτεί προς τα πίσω, αίμα, νερό, στοματικό περιεχόμενο πού βγήκε με εμετό, τεχνητές οδοντοστοιχίες πού τις έχει καταπιεί ή άλλα ξένα σώματα.

Προσοχή! Ο εγκέφαλος μπορεί να ζήσει χωρίς οξυγόνο μόνο 4-6 λεπτά. Μόνο λίγα λεπτά λοιπόν απομένουν για να σωθεί ο τραυματίας απ’ το θάνατο.

Για την σωτηρία του τραυματία είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της αναπνοής. Αυτό μπορεί γα γίνει με τεχνητή αναπνοή. 

Τεχνητή αναπνοή

1. Τοποθετούμε τον τραυματία ανάσκελα και γονατίζουμε στο πλάι του και δίπλα στο κεφάλι του.

2. Με το ένα χέρι πιάνουμε το σαγόνι του από κάτω και με το μεγάλο δάχτυλο το κρατούμε ανοιχτό, ενώ με τ' άλλο χέρι πιέζουμε το μέτωπο του, τεντώνοντας το κεφάλι του όσο γίνεται προς τα πίσω (εικόνα 11).

3. Αν η πνιγμονή οφείλεται σε τράβηγμα της γλώσσας προς τα πίσω, ο τραυματίας θα αρχίσει αμέσως να αναπνέει.

4. Αν δεν αναπνέει, τότε μ' ένα μαντήλι στο δείκτη του χεριού, καθαρίζουμε καλά την κοιλότητα του στόματος και αφαιρούμε κάθε ξένο σώμα και τις οδοντοστοιχίες αν υπάρχουν.      

5. Μετά απ’ αυτό, πιέζουμε το σαγόνι για να κλείσει το στόμα του τραυματία. Διατηρούμε το κεφάλι του σε έκταση. Ανοίγουμε το στόμα μας, παίρνουμε μια βαθιά εισπνοή, τοποθετούμε τα χείλη μας γύρω απ’ τη μύτη του τραυματία και βγάζουμε με δύναμη τον αέρα μέσα στη μύτη του.

6. Επαναλαμβάνουμε το ίδιο κάθε 15 δευτερόλεπτα.

 

Η τεχνητή αναπνοή γίνεται  σωστά μόνο όταν ο αέρας πού βγαίνει με την εκπνοή εκείνου πού την εκτελεί φουσκώνει στο στήθος του τραυματία και όταν το στήθος του τραυματία ξεφουσκώνει όταν εκείνος πού εφαρμόζει την τεχνητή αναπνοή εισπνέει. Αν το στήθος του τραυματία δεν ανεβοκατεβαίνει, πρέπει να γίνει προσπάθεια να διορθωθεί η θέση του, με μεγαλύτερο τέντωμα του κεφαλιού του προς τα πίσω.

7. Αν η μύτη του τραυματία είναι κλειστή, θα εφαρμοστεί τεχνητή αναπνοή στόμα με στόμα. Αφού εισπνεύσουμε βαθιά, τοποθετούμε τα χείλη μας στο στόμα του τραυματία, που το κρατούμε ανοικτό, κλείνοντας τη μύτη του τελείως με το μάγουλό μας. Αμέσως μετά εκπνέουμε με δύναμη στο στόμα του τον αέρα που έχουμε εισπνεύσει.

 

ΠΡΟΣΟΧΗ! Τα παιδιά χρειάζονται λιγότερο αέρα και τους τον δίνουμε ταυτόχρονα απ' τη μύτη κι απ' το στόμα.

   
           
     
 

Επισκέψεις μέχρι 1-1-2004: 12.500 Επισκέψεις από 1-1-2004: